Opis rasy Akita Amerykańska
Historia rozwoju rasy jest początkowo wspólna z dziejami psów rasy Akita. Średniej wielkości psy, przeznaczone do polowania na niedźwiedzie czyli Akita Matagi używane były od 1603 roku do walk w japońskim regionie Akita. Ich gabaryty w rezultacie zwiększyły się, zatraceniu uległy również cechy charakterystyczne dla szpiców. Mimo zakazu walk w 1908 roku, rasa była w dalszym ciągu rozwijana jako duża. Dziewięć akit wyselekcjonowanych w roku 1931 zostało w Japonii oficjalnie uznanych za pomniki przyrody. W czasach II wojny światowej, kiedy psie skóry używane były do produkcji wojskowych mundurów, policja konfiskowała wszystkie psy z wyjątkiem owczarków niemieckich, przeznaczonych do celów militarnych. Próbując obejść prawo, niektórzy hodowcy akit krzyżowali swoje psy z owczarkami. W efekcie w czasach powojennych wyodrębniono trzy typy psów tej rasy: Akita Matagi, Akita do walk psów oraz Owczarko – Akita. W czasie działań wojennych wiele psów zostało zabranych do USA przez walczących w Japonii żołnierzy. Inteligentne, łatwo adaptujące się do nowych warunków psy zyskały w Stanach sporą popularność i zostały uznane za odrębną rasę w 1972 roku. Brak porozumienia między hodowcami z USA i Japonii, konsekwencją którego był zakaz sprowadzania nowych Akit z ich kraju pochodzenia sprawił, że z psów hodowanych w USA wyodrębniła się nowa, charakterystyczna odmiana, zupełnie inna od japońskiej, której po wojnie, stopniowo przywracano pierwotne cechy.
Do 2005 roku, w efekcie protestu japońskich kynologów przeciwko nazywaniu tej rasy akitami, używano nazwy „duży japoński pies”.
