Opis rasy Bernardyn Długowłosy
Bernardyny to szwajcarska rasa narodowa, przez długi czas popularna głównie w swojej ojczyźnie – w ostatnich czasach zdobyła rozgłos dzięki środkom masowego przekazu, z filmem „Beethoven” na czele. Pierwsze zapiski o psach tej rasy pochodzą z XVII wieku i pochodzą ze szwajcarskiego klasztoru Augustianów na przełęczy św. Bernarda. Pierwotny typ bernardyna różnił się znacznie od spotykanego współcześnie. Były to psy lżejsze, smuklejsze i ruchliwsze wyglądem zbliżone do szwajcarskich psów pasterskich, lecz łaciate i krótkowłose. Hodowany początkowo jako pies stróżujący i obronny, bernardyn szybko stał się psem ratowniczym – psy tej rasy, po odpowiednim przeszkoleniu, przebiegały przełęcze i ścieżki górskie, by dostarczyć zagubionym podróżnym żywność i lekarstwa. Najsłynniejszym z ratowników był żyjący w latach 1800 - 1814 sławny Barry, który uratował 40 osób w Alpach. Przed klasztorem, obecnie schroniskiem stoi jego pomnik, a on sam został umieszczony w muzeum w Bernie. Bernardyny dlugowłose pojawiły się na początku XIX wieku po skrzyżowaniu psów krótkowłosych z nowofunlandami i mastifami. Wówczas rasa stała się masywniejsza, krótkogłowa, ale tez bardziej ociężała. Obecnie pogłowie bernardynów jest największe w USA, gdzie wynosi około 50 000 osobników. Ze względu na dzielącą je od psów europejskich przestrzeń oceanu wyróżnia się dwa typy bernardynów długowłosych: europejski i amerykański.
Spokojne i opiekuńcze, bernardyny dostkonale sprawdzają się w charakterze psów rodzinnych, utrzymujących doskonały kontakt zarówno z właścicielami, jak i z dziećmi. W stosunku do obcych są raczej nieufne, co uzasadnia hodowanie ich w charakterze psów stróżujących. Bernardyny uwielbiają ruch na świeżym powietrzu, niezależnie od warunków atmosferycznych, na które są bardzo wytrzymałe.

![Aston[*]](http://cooldog.pl/files/pol/dog_profiles/images/small/astonek.1.jpg)








![Sonet [ * ]](http://cooldog.pl/files/pol/dog_profiles/images/small/sonet.1.jpg)

















