Opis rasy Boston Terrier
Historia rasy rozpoczyna się w połowie XIX wieku, w Bostonie, gdzie prace nad stworzeniem rasy prowadzili imigranci z Anglii i Irlandii zatrudnieni w rezydencjach Beacon Hill jako opiekunowie psów. W związku ze swoją pracą mięli oni dostęp do psów popularnych wówczas buldogów i angielskich terierów. Sposób pozyskiwania materiału hodowlanego do dalszych krzyżowań nie zawsze miał wiele wspólnego z legalnym kupnem cennych szczeniąt – opiekunowie często uciekali się do różnych wybiegów, od podkradania szczeniąt po potajemne krycie suk. Uzyskane w ten sposób szczenięta, umieszczane u zaprzyjaźnionych sklepikarzy lub howane w stajniach dość szybko zdobyły sobie niechlubny przydomek „psów fryzjerów i stajennych”.
Pierwsze psy rasy boston terrier były budową i wyglądem bardziej zbliżone do buldogów i znacznie większe od współczesnych. Do wyhodowania pierwszych osobników o znanym nam współcześnie wyglądzie doszło około 1878 roku. W 1891 roku powstał pierwszy klub zrzeszający hodowców tej rasy i rozpoczęto starania o jej rejestrację. Towarzyszyło im rosnące zainteresowanie rasą ze strony bostońskich elit, które na początu XX wieku urosło do skali wręcz ogólnonarodowej manii. W latach 20-tych, niespełna 30 lat po uznaniu rasy, bostony stanowiły niemal jedną trzecią psów prezentowanych na wystawach w USA. Posiadanie pieska tej rasy było rodzajem snobizmu w dobrym towarzystwie.
Choć apogeum popularności rasy przypadło na lata 20-te i 30-te, bostony w dalszym ciągu stanowią jedną z najczęściej spotykanych ras w USA. Piesek tej rasy jest oficjalną maskotką bostońskiego uniwersytetu oraz stanu Masachusetts.
Poza swą karierą w charakterze psów towarzyskich i ozdób salonów, bostony były przez pewien czas używane jako psy do walk. W pierwszej połowie XX wieku robiły również karierę w typowej dla terierów konkurencji wyłapywania szczurów na czas, w trakcie organizowanych w bostońskich portach zawodów. Ich inteligencja i łatwość uczenia się sprawiły, że dość szybko dostrzegli je treserzy – zwierzęta te często wykorzystywano w cyrku, rozmaitych pokazach oraz w filmach.
