Opis rasy Bullmastiff
Pierwsze wzmianki o psach rasy bullmastiff to pies pojawiły się pod koniex XVIII wieku. Rasa ta stanowi krzyżówkę buldoga staroangielskiego oraz ówczesnego mastifa angielskiego. Początkowo zadaniem psów tej rasy było odstraszanie kłusowników oraz osób, które, niepowołane, wdzierały się na tereny należące do ówczesnej arystokracji. Szybsze i lżejsze od mastiffów, ale bardziej opanowane niż buldogi, nadawały się do tego znakomicie. Zadaniem bullmastiffów nie było atakowanie przeciwników, ale obezwładnianie ich przytrzymanie – to istotne, gdyż rasa ta nie wykazuje zbędnej agresji. W Polsce rasa ta pojawiła się po II wojnie światowej, jednak początkowo nie byla zbyt popularna. Populacja psów tej rasy wzrosła w drugiej polowie lat osiemdziesiątych i na początku lat dziewięćdziesiątych. Obecnie jej liczebność szacuje się na około 300 egzemplarzy.
Bullmastiff to pies o dwóch twarzach – z jednej strony układny, przyjazny przyjaciel rodziny, wykazujący dużą cierpliwość do dzieci i oddanie swojemu opiekunowi, z drugiej – nieustępliwy i stwarza realne zagrożenie dla prawdziwych napastników. Mimo swojej ogromnej siły, nie jest agresywny. Mimo ogromnych rozmiarów, psy te są bardzo wrażliwe psychicznie. Lubi stale przebywać w towarzystwie rodziny i potrzebuje bliskości człowieka. Przebywając w odosobnieniu, staje się apatyczny, smutny, często nawet poważnie choruje.
Jak każda rasa o krótkim pysku, bullmastiff jest szczególnie wrażliwy na upały. W gorące dni może mieć problemy z oddychaniem, należy zatem zapewnić mu możliwość przebywania w cieniu i stały dostęp do wody. Krótka, pozbawiona podszerstka sierść, czyni bullmstiffa calkowicie nieodpornym na zimno. Psy tej rasy wymagają codziennego wyczesywania lub usuwania martwego włosa rękawicą do masażu. Mają sporą potrzebę ruchu.
