Opis rasy Chart Polski
Nieufny wobec obcych, niezależny i inteligentny, chart polski nie jest łatwym psem do prowadzenia. Równocześnie z właścicielem łączy go bardzo silna wieź emocjonalna. Charty polskie są towarzyskie, ale nie narzucające się, potrafią bez wahania stanąć w obronie właściela i jego rodziny i doskonale nadają się na psy stróżujące. Zdecydowane tendencje dominacyjne sprawiają, że kiepsko czuje się w gromadzie zwierząt, choć, w razie konieczności, potrafi zgodnie koegzystować z innymi psami.
Pierwsze wzmianki o istnieniu charta polskiego pochodza z XIV wieku. Pochodzi ona od orientalnych chartów, które dotarły do Europy, towarzysząc w migracjach plemionom celtyckim. Była to ulubiona rasa polskiej szlachty, służąca do polowania na dropie. Polowanie z chartami było na dworach królewskich cenioną rozrywką – psy tej rasy można było spotkać zarówno na dworach magnackich, jak i w rezydencjach uboższej szlachty. Po drugiej wojnie światowej, gdy polowanie z chatami stało się domeną kłusowników, proceder ten został zakazany. Często likwidowano psy w typie charta a na ich hodowlę i posiadanie należało uzyskać specjalne pozwolenie. Przepis ten obowiązuje po dzień dzisiejszy.
Chart polski to pierwotnie rasa typowo użytkowa, hodowana pod kątem przydatności do polowania na zające i wilki. Wykorzystywane również w torowych wyścigach chartów oraz coursingach.
